Środowisko naturalne jest naszym wspólnym dobrem – miejscem, które daje nam czyste powietrze, wodę, przestrzeń do życia i odpoczynku. Dlatego tak ważne jest, aby już od najmłodszych lat uczyć dzieci szacunku do przyrody, odpowiedzialności za własne działania i świadomości, że każdy gest – nawet najmniejszy – ma znaczenie. To właśnie najmłodsi potrafią najpiękniej pokazać, jak troszczyć się o planetę, bo patrzą na świat z wrażliwością i uważnością, której dorośli często im zazdroszczą.
W tym roku Święto Ziemi stało się w naszej szkole okazją do rozmowy o tym, jak łatwo można zaszkodzić naturze i jak wiele zależy od naszych codziennych wyborów. Dzieci przypomniały, że las to dom dla wielu zwierząt, które – gdy człowiek zostawia po sobie śmieci – tracą bezpieczeństwo, zdrowie i spokój. Ziemia „choruje”, kiedy nie dbamy o nią wystarczająco, a jej stan jest odbiciem naszych działań.
Właśnie o tym opowiadało ekologiczne przedstawienie przygotowane przez uczniów klas 2d i 3b. Na scenie pojawiły się zwierzęta z leśnej polany, które z niepokojem obserwowały, jak po wizycie ludzi ich dom staje się zaśmiecony i zniszczony. Wzruszające dialogi pokazywały strach zwierząt o przyszłość lasu, a jednocześnie uczyły, że każdy może pomóc – wystarczy zabrać ze sobą śmieci, nie łamać gałęzi, nie płoszyć zwierząt i szanować naturę. W kolejnych scenach dzieci przedstawiły chorą Ziemię, która traci siły, gdy ludzie marnują wodę, wyrzucają odpady gdzie popadnie i zapominają o segregacji. Młodzi aktorzy pokazali jednak, że Ziemię można „uleczyć” – troską, odpowiedzialnością i codziennymi, prostymi działaniami.
Po części artystycznej uczniowie rozwiązywali w salach lekcyjnych krzyżówki, które pozwoliły utrwalić zdobytą wiedzę w atrakcyjny, angażujący sposób. Wspólne rozwiązywanie zadań sprzyjało współpracy, rozmowie o ekologii i budowaniu poczucia odpowiedzialności za środowisko.
Tegoroczne Święto Ziemi przypomniało nam wszystkim, że nasza planeta jest naszym domem – jedynym, jaki mamy. A troska o nią zaczyna się od małych kroków, których warto uczyć dzieci już od najmłodszych lat.
Grażyna Halesiak-Kopik, Katarzyna Wróbel