Cmentarz wojskowy w Izabelinie założono wiosną 1940 roku, a jego ostateczny kształt nadano w 1960 roku. Zlokalizowany jest na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego, przy gminnej drodze 3 Maja.

Obiekt został zaprojektowany na planie prostokąta z symetrycznym układem kwater w kształcie krzyża. Cmentarz z jedną bramą zwieńczoną zadaszonym portalem. Zarówno brama, jak i ołtarz są dominantami wysokościowymi. Obiekt otoczony jest z czterech stron murowanym ogrodzeniem o modularnym układzie. Wschodni i zachodni mur cmentarza wymurowano na naturalnym wzniesieniu. Akcentem centralnym cmentarza jest kompozycja architektoniczna ołtarza wraz z wejściem projektu prof. Macieja Nowickiego.

Mogiły zbiorowe usytuowano w układzie tarasowym ze względu na pochyłe ukształtowanie terenu ze spadkiem w kierunku północnym.

Spoczywa tu 837 żołnierzy poległych we wrześniu 1939 roku, w walce konspiracyjnej i w Powstaniu Warszawskim 1944 roku. Na cmentarzu znajduje się 76 zbiorowych kwater grzebalnych częściowo murowanych, zwieńczonych betonowymi krzyżami oraz dwa pomniki kubaturowe.

Pierwotnie cmentarz, ze względu na swoje położenie, należał do gminy Stare Babice. Po utworzeniu 1 stycznia 1995 roku samodzielnej gminy Izabelin, teren cmentarza znalazł się w jej granicach administracyjnych.

Obiekt został wpisany do rejestru zabytków pod numerem 1572, na mocy decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 17 maja 1994 roku.